Uprzejmie informujemy, iż użytkownicy sieci PLUS mogą mieć problem z połączeniem się z Kancelarią. W przypadku wystąpienia problemów prosimy o kontakt pod nr tel. 536 407 694 lub mailowy: adwokat@katarzynatryniszewska.pl Problem należy też zgłosić do swojego operatora sieci.

zegar   GODZINY OTWARCIA KANCELARII W DNIACH 13.08.2018 r. - 17.08.2018 r.   zegar

 

dzień    Kancelaria w Warszawie       Filia w Nowym Dworze Mazowiecki      Telefon   
13.08 (poniedziałek) nieczynne 10:00 - 19:00 10:00 - 19:00
14.08 (wtorek) 10:00 - 20:00 nieczynne 10:00 - 20:00
15.08 (środa) nieczynne nieczynne nieczynne
16.08 (czwartek) 10:00 - 20:00 nieczynne 10:00 - 20:00
17.08 (piątek) nieczynne 10:00 - 19:00 10:00 - 19:00

 

Gdy nie ma możliwości sporządzenia nagrania z rozprawy, wystarczy protokół tradycyjny

Data publikacji: 27.11.2017r.

Brak możliwości zarejestrowania przebiegu posiedzenia z wykorzystaniem urządzeń technicznych nie usprawiedliwia odroczenia tego posiedzenia, lecz oznacza konieczność zaprotokołowania jego przebiegu w sposób tradycyjny, jakim wymiar sprawiedliwości posługiwał się przez całe dziesięciolecia, a większości krajów europejskich posługuje się do dziś.

Wyrokiem z 26 maja 2017 r. (sygn. akt I CSK 519/16) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że brak nagrania z rozprawy przed sądem i sporządzenie z niej pisemnego protokołu nie jest równoznaczne z naruszeniem praw stron procesu. 

W stanie faktycznym analizowanym przez Sąd Najwyższy, powódka zarzuciła sądom wiele błędów proceduralnych. Powódka zarzuciła sądowi, że była wadliwie pouczana o jej obowiązkach dowodowych i ten fakt skutkował niekorzystnym dla niej rozstrzygnięciem. Według powódki w związku z tym, że rozprawa przed sądem I instancji nie była nagrywana, sąd odwoławczy nie miał możliwości zweryfikowania przedmiotowej kwestii.

Przepisy prawa stanowią o sposobie dokumentowania przebiegu posiedzeń jawnych. Z przebiegu posiedzenia protokolant przygotowuje protokół. Sporządzany jest on zgodnie z przebiegiem rozprawy, utrwalając jednocześnie za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk oraz pisemnie pod kierunkiem przewodniczącego. W sytuacji natomiast kiedy ze względów technicznych utrwalenie przebiegu posiedzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk nie jest możliwe, protokół jest sporządzany wyłącznie pisemnie.

Sąd Najwyższy uznał, że brak nagrania rozprawy prowadzonej przed sądem I instancji nie uzasadniał zarzutów przedstawionych przez skarżącą i w procesie nie doszło do naruszenia praw procesowych. Zaznaczył jednocześnie, że z treści pierwszego protokołu rozprawy wynika jednoznacznie, że powódka była pouczona o obowiązkach dowodowych, a także o rodzaju środków dowodowych, z jakich może ona skorzystać.

Art. 157 §1. Z przebiegu posiedzenia jawnego protokolant sporządza protokół. Protokół sporządza się, utrwalając przebieg posiedzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk oraz pisemnie, pod kierunkiem przewodniczącego, zgodnie z art. 158 § 1.
§1[1]. Jeżeli ze względów technicznych utrwalenie przebiegu posiedzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk nie jest możliwe, protokół jest sporządzany wyłącznie pisemnie, pod kierunkiem przewodniczącego, zgodnie z art. 158 § 2.
§2. Przy wydawaniu wyroków zaocznych wystarcza zaznaczenie w aktach, że pozwany nie stawił się na posiedzenie, nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności i nie złożył żadnych wyjaśnień, oraz wzmianka co do ogłoszenia wyroku.
§3. Z posiedzenia niejawnego sporządza się notatkę urzędową, jeżeli nie wydano orzeczenia.

Art. 158 §1. Protokół sporządzony pisemnie zawiera oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, interwenientów, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmianki co do jawności. Ponadto protokół sporządzony pisemnie zawiera wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone, streszczenie wyników postępowania dowodowego, a także czynności stron wpływające na rozstrzygnięcie sądu (ugoda, zrzeczenie się roszczenia, uznanie powództwa, cofnięcie, zmiana, rozszerzenie lub ograniczenie żądania pozwu) oraz inne czynności stron, które według szczególnych przepisów ustawy powinny być wciągnięte, wpisane, przyjęte, złożone, zgłoszone lub wniesione do protokołu. Jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia. Czynności wymagające podpisu strony mogą być zamieszczane w odrębnym dokumencie stanowiącym część protokołu.
§1[1]. Protokół, o którym mowa w § 1, może zawierać wnioski i twierdzenia stron oraz inne okoliczności istotne dla przebiegu posiedzenia; zamiast wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze.
§2. Jeżeli przebiegu posiedzenia nie utrwala się za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk, protokół sporządzony pisemnie zawiera, oprócz danych i okoliczności określonych w § 1, wnioski oraz twierdzenia stron, udzielone pouczenia, a także wyniki postępowania dowodowego oraz inne okoliczności istotne dla przebiegu posiedzenia; zamiast wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze.
§3. Protokół sporządzony za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk protokolant podpisuje podpisem elektronicznym gwarantującym identyfikację osoby protokolanta oraz rozpoznawalność jakiejkolwiek późniejszej zmiany protokołu. Protokół sporządzony pisemnie podpisują przewodniczący i protokolant.
§4. Jeżeli jest to niezbędne dla zapewnienia prawidłowego orzekania w sprawie, przewodniczący może zarządzić sporządzenie transkrypcji odpowiedniej części protokołu sporządzonego za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk.
§5. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje urządzeń i środków technicznych służących do utrwalania dźwięku albo obrazu i dźwięku, sposób sporządzania zapisów dźwięku albo obrazu i dźwięku oraz sposób identyfikacji osób je sporządzających, jak również sposób udostępniania oraz przechowywania takich zapisów, mając na uwadze:
1)  konieczność właściwego zabezpieczenia zapisu dźwięku albo obrazu i dźwięku przed ich utratą, zniekształceniem, nieuprawnionym dostępem, usunięciem lub inną nieuprawnioną zmianą, a także rozpoznawalność dokonania uprawnionej zmiany lub usunięcia i identyfikacji osoby dokonującej tych czynności;
2)  minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych, określone w odrębnych przepisach;
3)  konieczność zmiany formatu zapisu dźwięku albo obrazu i dźwięku lub przeniesienia na inny informatyczny nośnik danych w celu ponownego odtworzenia zapisu;
4)  konieczność zapewnienia możliwości zapoznania się z zapisem dźwięku albo obrazu i dźwięku oraz uzyskania z akt sprawy zapisu dźwięku albo obrazu i dźwięku.
Ustawa z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm.).

(Podtytuł artykułu: Czy brak nagrywania rozprawy narusza prawa stron?)

wróć

phone