Zwolnienie z pracy w celu załatwiania spraw osobistych

Data publikacji: 25.01.2014r.

Jeszcze w zeszłym roku wszedł w życie przepis Kodeksu pracy, zgodnie z którym nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych czas odpracowania zwolnienia od pracy, udzielonego pracownikowi, na jego pisemny wniosek, w celu załatwienia spraw osobistych. Odpracowanie zwolnienia od pracy nie może naruszać prawa pracownika do odpoczynku dobowego i tygodniowego. Nie oznacza to jednak, że pracodawca ma obowiązek udzielić takiego zwolnienia na każdy pisemny wniosek pracownika.

Pracownik może złożyć taki wniosek na piśmie, chociaż pracodawca może ustalić również, że uwzględniać będzie wnioski składane w drodze mailowej bądź za pośrednictwem faxu. Pracodawca ma również prawo oczekiwać, iż wniosek o zwolnienie na prywatne wyjście z pracy zostanie odpowiednio umotywowany przez pracownika. Z istoty stosunku pracy wynika, iż pracownik jest zobowiązany do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę. To pracodawca określa zatem (z uwzględnieniem przepisów Kodeksu pracy) w jakich godzinach pracownik ma pracować. Wyjścia z pracy muszą mieć zatem charakter okazjonalny i występować naprawdę sporadycznie. Jeśli wyjście ma miejsce to pracownik powinien je odpracować jak wróci do pracy albo w innym dniu. Takie odpracowanie nie spowoduje jednak powstania nadgodzin, za które pracodawca miałby pracownikowi zapłacić dodatkowo. Możliwe jest jednak, ale to wymaga zgody pracodawcy, żeby pracownik nie musiał odpracować prywatnego wyjścia z pracy. Pracodawca nie ma jednak obowiązku zgadzać się na brak odpracowania. Jeśli pracodawca zgodzi się na zwolnienie z pracy w celu załatwienia spraw osobistych przez pracownika, ma prawo oczekiwać, że pracownik odrobi te wyjścia. W związku z tym co do zasady pracownik będzie miał obowiązek zwolnienie rzeczywiście odpracować.

Zwolnienia od pracy, o którym mowa powyżej nie należy mylić z obowiązkiem pracodawcy do zwolnienia pracownika od pracy w związku z wezwaniem przez np. sąd, prokuraturę, policję albo organ prowadzącego postępowanie w sprawach o wykroczenia. Obowiązek zwolnienia występuje również w sytuacji wezwania pracownika w związku z realizacją obowiązku obrony, oddania krwi czy też w celu przeprowadzenia zajęć dydaktycznych w szkole zawodowej, w szkole wyższej, w placówce naukowej albo w jednostce badawczo-rozwojowej, jak również szkolenia na kursie zawodowym. W tym ostatnim przypadku łączny wymiar zwolnień z tego tytułu nie może przekraczać 6 godzin w tygodniu lub 24 godzin w miesiącu. Dodatkowe zwolnienie przysługuje pracownikowi w razie jego ślubu lub urodzenia się dziecka, zgonu małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy, a także w razie ślubu dziecka pracownika albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką. W powyższych przypadkach pracodawca ma obowiązek zwolnić pracownika z pracy, a pracownik nie musi takiego zwolnienia odpracować.

stan prawny na dzień publikacji artykułu | publikacja: 2014-01-25

Art. 151 § 2[1] Nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych czas odpracowania zwolnienia od pracy, udzielonego pracownikowi, na jego pisemny wniosek, w celu załatwienia spraw osobistych. Odpracowanie zwolnienia od pracy nie może naruszać prawa pracownika do odpoczynku, o którym mowa w art. 132 i 133.

ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (tekst jednolity: Dz. U. 1998 r. Nr 21 poz. 94)


§ 4. Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy, jeżeli obowiązek taki wynika z Kodeksu pracy, z przepisów wykonawczych do Kodeksu pracy albo z innych przepisów prawa.

rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (tekst jednolity: Dz.U. z 1996 r. Nr 60 poz. 281).

wróć

phone