Informujemy, iż z powodu problemów technicznych z centralą telefoniczną mogą wystąpić problemy z uzyskaniem połączenia z Kancelarią.
W takich przypadkach prosimy o kontakt pod nr 536 407 694 lub mailowy adwokat@katarzynatryniszewska.pl. Za utrudnienia przepraszamy.

Zamiast bankowego tytułu egzekucyjnego (BTE) nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym

Data publikacji: 25.04.2017r.

Od 27 listopada 2015 r. banki nie mogą już wystawiać bankowych tytułów egzekucyjnych, którym sąd mógłby nadać klauzulę wykonalności. Ten uproszczony, w istocie poza sądowy, sposób na dochodzenie roszczeń przez banki, został w kwietniu 2015 r. uznany przez Trybunał Konstytucyjny (sygn. akt P 45/12), za niekonstytucyjny. Trybunał stwierdził, iż bankowy tytuł egzekucyjny (BTE) stanowi wyjątkowy przywilej prawny banku; mimo iż jest to dokument pochodzący od prywatnego podmiotu gospodarczego, to zastępuje orzeczenie sądu, co narusza zasadę równości wobec prawa, z punktu widzenia wierzycieli, z których tylko banki mogą wystawiać takie tytuły.

Zamiast bankowego tytułu egzekucyjnego banki mogą jednak korzystać z innego uproszczonego sposobu dochodzenia zapłaty swoich roszczeń, a mianowicie z obowiązującego od kilkunastu lat art. 485 §3 kodeksu postępowania cywilnego, który nie był wykorzystywany z uwagi na możliwość wystawiania bankowych tytułów egzekucyjnych.

Sąd może wydać nakaz zapłaty, jeżeli bank dochodzi roszczenia na podstawie wyciągu z ksiąg bankowych podpisanego przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku i opatrzonego pieczęcią banku oraz dowodu doręczenia dłużnikowi pisemnego wezwania do zapłaty.

Zwrócić należy uwagę, iż jest to nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, co oznacza, iż powód (bank) wnosi do sądu tylko jedną czwartą z 5% należnej opłaty sadowej. Natomiast pozostałą część opłaty, czyli aż 3/4 będzie ponosił pozwany (klient banku, dłużnik), który nie będzie zgadzał się z nakazem zapłaty. Opłata ta będzie podlegała zapłacie wraz z wniesieniem zarzutów od nakazu zapłaty. Jest to bowiem inny tryb postępowania niż spotykany najczęściej nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, gdzie dłużnik (pozwany) nie ponosi opłaty od sprzeciwu, jeżeli nie zgadza się z treścią nakazu zapłaty.

Warto zastanowić się czy ten przepisów również zbytnie nie uprzywilejowuje banków, i tylko banków. Inni wierzyciele, aby skorzystać z możliwości wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym (co wiąże się przede wszystkim z możliwością zaoszczędzenia kosztów wniesienia pozwu do sądu), muszą spełnić ogólne przesłanki tego typu postępowania.

Sąd, co do zasady bowiem, wydaje nakaz zapłaty, jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego albo świadczenia innych rzeczy zamiennych, a okoliczności uzasadniające dochodzone żądanie są udowodnione dołączonym do pozwu:

1) dokumentem urzędowym;

2) zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem;

3) wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu;

4) zaakceptowanym przez dłużnika żądaniem zapłaty, zwróconym przez bank i niezapłaconym z powodu braku środków na rachunku bankowym.

Sąd wydaje również nakaz zapłaty przeciwko zobowiązanemu z weksla, czeku, warrantu lub rewersu należycie wypełnionego, których prawdziwość i treść nie nasuwają wątpliwości. W razie przejścia na powoda praw z weksla, z czeku, z warrantu lub z rewersu, do wydania nakazu niezbędne jest przedstawienie dokumentów do uzasadnienia roszczenia, o ile przejście tych praw na powoda nie wynika bezpośrednio z weksla, z czeku, z warrantu lub z rewersu.

Sąd wydaje nakaz zapłaty na podstawie dołączonej do pozwu umowy, dowodu spełnienia wzajemnego świadczenia niepieniężnego, dowodu doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, jeżeli powód dochodzi należności zapłaty świadczenia pieniężnego, odsetek w transakcjach handlowych określonych w ustawie z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 684) lub kwoty, o której mowa w art. 10 ust. 1 tej ustawy, oraz na podstawie dokumentów potwierdzających poniesienie kosztów odzyskiwania należności, jeżeli powód dochodzi również zwrotu kosztów, o których mowa w art. 10 ust. 2 tej ustawy.

Art.  485.  §  1.  Sąd wydaje nakaz zapłaty, jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego albo świadczenia innych rzeczy zamiennych, a okoliczności uzasadniające dochodzone żądanie są udowodnione dołączonym do pozwu:

1) dokumentem urzędowym;

2) zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem;

3) wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu;

4) zaakceptowanym przez dłużnika żądaniem zapłaty, zwróconym przez bank i niezapłaconym z powodu braku środków na rachunku bankowym.

§  2.  Sąd wydaje również nakaz zapłaty przeciwko zobowiązanemu z weksla, czeku, warrantu lub rewersu należycie wypełnionego, których prawdziwość i treść nie nasuwają wątpliwości. W razie przejścia na powoda praw z weksla, z czeku, z warrantu lub z rewersu, do wydania nakazu niezbędne jest przedstawienie dokumentów do uzasadnienia roszczenia, o ile przejście tych praw na powoda nie wynika bezpośrednio z weksla, z czeku, z warrantu lub z rewersu.

§  2a.  Sąd wydaje nakaz zapłaty na podstawie dołączonej do pozwu umowy, dowodu spełnienia wzajemnego świadczenia niepieniężnego, dowodu doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, jeżeli powód dochodzi należności zapłaty świadczenia pieniężnego, odsetek w transakcjach handlowych określonych w ustawie z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 684) lub kwoty, o której mowa w art. 10 ust. 1 tej ustawy, oraz na podstawie dokumentów potwierdzających poniesienie kosztów odzyskiwania należności, jeżeli powód dochodzi również zwrotu kosztów, o których mowa w art. 10 ust. 2 tej ustawy.

§  3.  Sąd może wydać nakaz zapłaty, jeżeli bank dochodzi roszczenia na podstawie wyciągu z ksiąg bankowych podpisanego przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku i opatrzonego pieczęcią banku oraz dowodu doręczenia dłużnikowi pisemnego wezwania do zapłaty.

§  4.  Jeżeli nie dołączono oryginału weksla, czeku, warrantu lub rewersu albo dokumentów określonych w § 3, przewodniczący wzywa powoda do ich złożenia pod rygorem zwrotu pozwu na podstawie art. 130.

Ustawa z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm.).

(Podtytuł artykułu: Czy zamiast bankowego tytułu egzekucyjnego (BTE) banki mają prosty sposób na dochodzenie roszczeń w sądzie?)

Artykuł powiązano z:  pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego   o zapłatę   bankowych tytułów egzekucyjnych (BTE)   nakazów zapłaty w postępowaniu nakazowym  

wróć

phone