Uprzejmie informujemy, iż użytkownicy sieci PLUS mogą mieć problem z połączeniem się z Kancelarią. W przypadku wystąpienia problemów prosimy o kontakt pod nr tel. 536 407 694 lub mailowy: adwokat@katarzynatryniszewska.pl Problem należy też zgłosić do swojego operatora sieci.

Wyrok rozwodowy staje się prawomocny w części mimo zaskarżenia alimentów na dzieci

Data publikacji: 26.04.2017r.

Wyrok w sprawie o rozwód staje się prawomocny w części dotyczącej orzeczenia o rozwiązaniu małżeństwa, władzy rodzicielskiej, kontaktów z dziećmi, jeżeli strona zaskarżyła wyłącznie rozstrzygnięcie dotyczące alimentów. Tak wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Katowicach w postanowieniu z  20 lutego 2017 r. (I ACz 146/17).

Orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia. Jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że sąd drugiej instancji może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części. Prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony sąd pierwszej instancji na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w sądzie drugiej instancji - ten sąd.

W dawniejszych interpretacjach przyjmowano, iż zasada integralności wyroku rozwodowego oznacza, iż rozstrzygnięcia zawarte w tym wyroku pozostają w ścisłej łączności i stanowią nierozerwalną całość. W konsekwencji zaskarżenie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia sprawiało, że pozostałe - znajdujące się poza zakresem zaskarżenia - nie stawały się prawomocne aż do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd drugiej instancji. Zasada ta straciła jednak na znaczeniu wraz z kolejnymi nowelizacjami kodeksu postępowania cywilnego, które rozszerzały kontradyktoryjność procesu. Już w postanowieniu z dnia 25 marca 1999 r., III CKN 124/99, Sąd Najwyższy stwierdził, że zmieniony w wyniku apelacji wyrok rozwodowy w części dotyczącej wysokości świadczeń alimentacyjnych na rzecz dzieci ma byt samodzielny. Pogląd ten został potwierdzony także m.in. w uzasadnieniu uchwały Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2007 r., III CZP 43/07 oraz w postanowieniach Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2001 r., I CZ 89/01, i z dnia 13 października 2004 r., I CZ 11/04, jak też w wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2015 r., I ACa 1634/14.

Art.  363.  §  1.  Orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia.

§  2.  Mimo niedopuszczalności odrębnego zaskarżenia nie stają się prawomocne postanowienia podlegające rozpoznaniu przez sąd drugiej instancji, gdy sąd ten rozpoznaje sprawę, w której je wydano.

§  3.  Jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że sąd drugiej instancji może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części.

Art.  364.  §  1.  Prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony sąd pierwszej instancji na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w sądzie drugiej instancji - ten sąd. Stwierdzenia dokonuje sąd jednoosobowo.

§  2.  Postanowienia w sprawie, o której mowa w § 1, może wydać także referendarz sądowy.

Ustawa z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm.).

Art.  58.  §  1.  W wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia pisemne porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

§  1a.  W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

§  1b.  Na zgodny wniosek stron sąd nie orzeka o utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.

§  2.  Jeżeli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka także o sposobie korzystania z tego mieszkania przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania rozwiedzionych małżonków. W wypadkach wyjątkowych, gdy jeden z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, sąd może nakazać jego eksmisję na żądanie drugiego małżonka. Na zgodny wniosek stron sąd może w wyroku orzekającym rozwód orzec również o podziale wspólnego mieszkania albo o przyznaniu mieszkania jednemu z małżonków, jeżeli drugi małżonek wyraża zgodę na jego opuszczenie bez dostarczenia lokalu zamiennego i pomieszczenia zastępczego, o ile podział bądź jego przyznanie jednemu z małżonków są możliwe.

§  3.  Na wniosek jednego z małżonków sąd może w wyroku orzekającym rozwód dokonać podziału majątku wspólnego, jeżeli przeprowadzenie tego podziału nie spowoduje nadmiernej zwłoki w postępowaniu.

§  4.  Orzekając o wspólnym mieszkaniu małżonków sąd uwzględnia przede wszystkim potrzeby dzieci i małżonka, któremu powierza wykonywanie władzy rodzicielskiej.

Ustawa z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r.  poz. 682, z późn. zm.).  

(Podtytuł artykułu: Czy wyrok rozwodowy uprawomocnia się w razie zaskarżenia alimentów na dzieci?)

Artykuł powiązano z:  rozwód   o zapłatę alimentów   separację   władzę rodzicielską   ograniczenie władzy rodzicielskiej   pozbawienie władzy rodzicielskiej   kontakty rodziców z dziećmi  

wróć

phone