Skazani za jazdę po pijanemu na rowerze wyjdą na wolność. Zmieniają się też przepisy o kradzieżach

Data publikacji: 11.11.2013r.

W dniu 9 listopada 2013 r. przestał obowiązywać przepis, który uznawał jazdę na rowerze w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego za przestępstwo (art. 178a § 2 Kodeksu karnego). Od tego dnia jazda rowerem czy pojazdem zaprzęgowym, albo pojazdem innym niż mechaniczny, w takim stanie, będzie już tylko wykroczeniem. Za jazdę rowerem w stanie nietrzeźwości będzie grozić taka sama kara jak za jazdę samochodem w stanie po użyciu alkoholu, tj. grzywna nie niższa niż 50 zł oraz areszt. Grzywna może maksymalnie wynosić 5.000 złotych. Kara aresztu trwa najkrócej 5, a najdłużej 30 dni i wymierza się ją w dniach.

Sąd będzie mógł również orzec zakaz prowadzenia pojazdów innych niż mechaniczne na okres od 6 miesięcy do 3 lat. Nie jest to jednak obowiązek Sądu i może się obyć bez zakazu prowadzenia rowerów, zwłaszcza, jeśli będzie to pierwsze wykroczenie tego typu dla obwinionego.

Nadal przestępstwem jest prowadzenie pojazdu mechanicznego np. samochodu 
w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Grozi za to kara grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2 (art. 178a §1 Kodeksu karnego). Sąd w takim przypadku musi jednak obowiązkowo orzec zakaz prowadzenia pojazdów.

Należy pamiętać, iż stan nietrzeźwości występuje wtedy, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Natomiast stan po użyciu alkoholu występuje, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do stężenia we krwi od 0,2 promila do 0,5 promila alkoholu albo w wydychanym powietrzu mieści się w graniach od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm3.

Jeżeli za jazdę po alkoholu na rowerze został skazany przed 9 listopada 2013 r. na karę pozbawienia wolności, kara będzie podlegała zamianie na karę aresztu do maksymalnie 30 dni. Osoby, które przebywały w więzieniu dłużej niż 30 dni przed tą datą, powinny zostać w dniu 9 listopada 2013 r. wypuszczone na wolność.

To jednak nie wszystkie zmiany w prawie karnym, jak weszły w życie 9 listopada 2013 r. Przepisy rozróżniają kradzież, która jest przestępstwem od kradzieży, która stanowi tylko wykroczenie. Do 9 listopada 2013 r. kradzież będzie dotyczyć rzeczy wartych więcej niż 1/4 minimalnego wynagrodzenia, a zatem w 2013 r. więcej niż 400 zł. Za kradzież o wartości powyżej 400 zł grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Poniżej tej wartości sprawca popełni jedynie wykroczenie, za które grozi kara aresztu do 30 dni, kara ograniczenia wolności do jednego miesiąca albo grzywny do 5.000 zł (art. 119 Kodeksu wykroczeń). Podobne granice wartości mienia zostały wprowadzone przy wykroczeniach, które polegają na kradzieży drzewa z lasu, paserstwie czy umyślnym zniszczeniu cudzej rzeczy. Podobnie jak w przypadku jazdy po alkoholu na rowerze, sprawcy kradzieży mogą wyjść w dniu 9 listopada 2013 r. na wolność. Kara pozbawienia wolności zostanie zamieniona na maksymalnie 30-dniowy areszt.

stan prawny na dzień publikacji artykułu.

Art. 178a. § 1. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. 
§ 2. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu inny pojazd niż określony w § 1, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. 
§ 3. 
§ 4. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U.1997.88.553)


Art. 50. Kto nie opuszcza zbiegowiska publicznego pomimo wezwania właściwego organu, podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 119. § 1. Kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 250 złotych, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. 
§ 2. Usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo są karalne. 
§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 dopuścił się go na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego. 
§ 4. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1, można orzec obowiązek zapłaty równowartości ukradzionego lub przywłaszczonego mienia, jeżeli szkoda nie została naprawiona.

 

Art. 120. § 1. Kto w celu przywłaszczenia dopuszcza się wyrębu drzewa w lesie albo kradnie lub przywłaszcza sobie z lasu drzewo wyrąbane lub powalone, jeżeli wartość drzewa nie przekracza 75 złotych, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. 

§ 2. Usiłowanie oraz podżeganie i pomocnictwo są karalne. 
§ 3. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 orzeka się nawiązkę w wysokości podwójnej wartości wyrąbanego, ukradzionego lub przywłaszczonego drzewa, a ponadto, jeżeli ukradzione lub przywłaszczone drzewo nie zostało odebrane, orzeka się obowiązek zapłaty jego równowartości.

 

Art. 122. § 1. Kto nabywa mienie wiedząc o tym, że pochodzi ono z kradzieży lub z przywłaszczenia, lub pomaga do jego zbycia albo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej mienie to przyjmuje lub pomaga do jego ukrycia, jeżeli wartość mienia nie przekracza 250 złotych, a gdy chodzi o mienie określone w art. 120 § 1, jeżeli wartość nie przekracza 75 złotych, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. 
§ 2. Kto nabywa mienie, o którym na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać, że zostało uzyskane za pomocą kradzieży lub przywłaszczenia, lub pomaga do jego zbycia albo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej mienie to przyjmuje lub pomaga do jego ukrycia, jeżeli wartość mienia nie przekracza 250 złotych, a gdy chodzi o mienie określone w art. 120 § 1, jeżeli wartość nie przekracza 75 złotych, podlega karze grzywny do 1500 złotych albo karze nagany. 
§ 3. Usiłowanie wykroczenia określonego w § 1 oraz podżeganie do niego i pomocnictwo są karalne.

 

Art. 124. § 1. Kto cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza 250 złotych, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. 

§ 2. Usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo są karalne. 
§ 3. Ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego. 
§ 4. W razie popełnienia wykroczenia można orzec obowiązek zapłaty równowartości wyrządzonej szkody lub obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego.

ustawa z 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (tekst jednolity: Dz. U. 2013 r. poz. 482) 

wróć

phone