Potajemne nagranie rozmowy bez zgody i wiedzy rozmówcy

Data publikacji: 31.07.2018r.

W wyroku z dnia 31 stycznia 2018 r. o sygn. akt I CSK 292/17 Sąd Najwyższy analizował kwestię naruszenia dóbr osobistych, a mianowicie czy nagrywanie rozmowy bez wiedzy i zgody rozmówcy, nawet jeżeli nie doszło do jego ujawnienia, może naruszać dobra osobiste potajemnie nagranego?

Spór dotyczył sekretnego nagrywania przez pracownika rozmowy z przełożonym, która to rozmowa poruszała warunki współpracy stron. Pracodawca podnosił, iż potajemne nagrywanie rozmowy narusza jego dobra osobiste w postaci swobody wypowiedzi oraz tajemnicy rozmowy żądając jednocześnie nakazania zniszczenia nagrania oraz wystosowania stosownych przeprosin. Roszczenia pracodawcy zostały jednak oddalone, a za podstawę takiej decyzje sąd przyjął brak wykazania jakoby nagranie rozmowy naruszało jakiekolwiek dobra osobiste oraz podkreślił, że sama wiedza o tym, że doszło do nagrania rozmowy nie mogła mieć wpływu na czyjkowiek wizerunek, działalnośc firmy czy życie osobiste lub zawodowe. Nagranie nie zostało także w żaden sposób niewłaściwe rozpowszechnione. 

Sprawa trafiła do Sądu Najwyższego, który stanowczo podkreślił, iż analizy wymaga to czy wskazane przez pracodawcę fakty dowodzą naruszenia jakiegokolwiek dobra osobistego określonego w art. 23 Kodeksu cywilnego. Sąd stwierdził, iż przez potajemne nagranie doszło do naruszenia takich dóbr osobistych jak: swoboda wypowiedzi, prywatności rozmówcy, poufności spółki i wystąpiło zagrożenie tajemnicy komunikowania się. Aby nagrywający mógł uniknąć konsekwencji tego naruszenia musiałby wykazać, że wystąpiła jedna z okoliczności wyłączających tę odpowiedzialność. Jak wiadomo, bezprawnym jest każde działanie naruszające dobro osobiste, jeżeli nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności usprawiedliwiających takie działanie. Do okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych na ogół zalicza się: działanie w ramach porządku prawnego, tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy prawa, wykonywanie prawa podmiotowego, zgodę pokrzywdzonego (ale z zastrzeżeniem uchylenia jej skuteczności w niektórych przypadkach) oraz działanie w ochronie uzasadnionego interesu.

Art.  23.  Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.
Art.  24. §  1. Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.
§  2. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.
§  3. Przepisy powyższe nie uchybiają uprawnieniom przewidzianym w innych przepisach, w szczególności w prawie autorskim oraz w prawie wynalazczym.

Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1025, z późn.zm.).  

(Podtytuł artykułu: Czy nagranie rozmowy bez zgody rozmówcy narusza jego dobra osobiste?)

Artykuł powiązano z:  dóbr osobistych  

wróć

phone