Moc wiążąca prawomocnego wyroku w innej sprawie

Data publikacji: 06.04.2020r.

Do Sądu Najwyższego trafiła sprawę z pytaniem o to, czy prawomocne przesądzenie w wyroku wydanym we wcześniejszej sprawie, że powodowi nie należy się prowizja wynikająca z zawartej przez strony ramowej umowy o świadczenie usług w przypadku dobrowolnego spełnienia należności przez dłużnika pozwanego jest wiążące w kolejnej sprawie pomiędzy tymi samymi stronami, w której powód dochodzi prowizji w oparciu o te same postanowienia umowne od uregulowanych w ten sam sposób wierzytelności pozwanego będących przedmiotem tego samego zlecenia. 

Okazuje się, że wykładani umowy, na podstawie której powód dochodził wynagrodzenia za świadczenie usług, nie jest objęta mocą wiążącą wyroku (art. 365 § 1 k.p.c.) w sprawie o inną część przewidzianego tą umową wynagrodzenia za świadczenie usług. Takie stanowisko wyraził Sąd Najwyższy w uchwale z 8.11.2019 r. (sygn. akt III CZP 27/19). 

Powód wniósł o zasądzenie m.in. kwoty 63.878,83 zł stanowiącej prowizję za usługi, a Sąd Rejonowy wyrokiem uwzględnił powództwo w tym zakresie. Nie była to jednak jedyna sprawa między stronami, gdyż powód jeszcze wcześniej na podstawie tej samej umowy ramowej i tego samego zlecenia dochodził od pozwanego prowizji za spowodowanie dobrowolnego uregulowania części należności przez tego samego dłużnika pozwanego, jednak w innym terminie, ale roszczenie zostało oddalone. 

Przy rozpoznawaniu apelacji pozwanego od wyroku w późniejszej sprawie powstały wątpliwości, czy w sprawie o zasądzenie kolejnej kwoty dochodzonej na podstawie tego postanowienia umownego Sąd jest związany - stosownie do art. 365 § 1 k.p.c. - jego wykładnią dokonaną w sprawie prawomocnie zakończonej.

Sąd Najwyższy uznał, iż w kontekście art. 178 ust. 1 Konstytucji oraz zasady bezpośredniości i swobodnej oceny dowodów nie sposób jest odmówić sądowi, gdy przytoczy za tym poważne argumenty, uprawnienia do innej oceny przeprowadzonych w sprawie dowodów, mogącej prowadzić do innych ustaleń o faktach, a w konsekwencji i innej oceny kwestii, która waży na wyniku postępowania, od tej oceny, którą przyjął inny sąd w odrębnie rozpoznawanej sprawie, zwłaszcza, że art. 365 § 1 k.p.c. dotyczy verba legis związania orzeczeniem, nie zaś ustaleniami faktycznymi, w obrębie których lokuje się także zrekonstruowanie treści umowy łączącej.

Art.  365 §  1. Orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.
§  2. Kodeks postępowania karnego określa, w jakim zakresie orzeczenia sądu cywilnego nie wiążą sądu w postępowaniu karnym. 
Ustawa z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1460, z późn. zm.).
Art.  65 §  1. Oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje.
§  2. W umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu
Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1145, z późn. zm.).
ac

(Podtytuł artykułu: Czy sąd jest związany prawomocnym wyrokiem z innej sprawy?)

Artykuł powiązano z:  o zapłatę  

wróć

phone