Welcome to Warszawa Praga - prawo pracy, prawo spadkowe, sprawy karne, zasiedzenie, alimenty, rozwód   Kliknij w ikonę głośnika, aby odsłuchać zaznaczony tekst... Welcome to Warszawa Praga - prawo pracy, prawo spadkowe, sprawy karne, zasiedzenie, alimenty, rozwód wsparcie: GSpeech

TYMCZASOWE ARESZTOWANIE - SAMO ZAGROŻENIE WYSOKĄ KARĄ NIE WYSTARCZY

Z dniem 1 lipca 2015 r. weszła w życie najważniejsza część nowelizacji kodeksu postępowania karnego, wynikająca z ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 1247). Uchwalone zmiany przepisów dotyczą wielu aspektów procesu karnego, w tym również instytucja izolacyjnego środka zapobiegawczego, jakim jest tymczasowe aresztowanie, który dzięki wprowadzonej zmianie nie powinien już być stosowany, jak dotychczas można to było ocenić, z pewnego rodzaju automatyzmem.

Czytaj więcej...

CZY ADOPCJA ZE WSKAZANIEM TO HANDEL LUDŹMI?

W Kodeksie karnym obowiązuje przepis art. 189a, który stanowi, że „Kto dopuszcza się handlu ludźmi, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3. Kto czyni przygotowania do popełnienia przestępstwa określonego w § 1, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”.

Przepis ten został przeniesiony z innego artykułu Kodeksu karnego, tj. 253 Kodeksu karnego. Miało to miejsce 8 września 2010 r. i w ramach tej samej nowelizacji został dodany do art. 115 § 22, w którym zdefiniowano handel ludźmi jako werbowanie, transport, dostarczanie, przekazywanie, przechowywanie lub przyjmowanie osoby z zastosowaniem:

Czytaj więcej...

MOWA NIENAWIŚCI JEST PRZESTĘPSTWEM

Kodeks karny przewiduje, że tzw. mowa nienawiści jest przestępstwem. Czyn ten został ujęty w art. 256 Kodeksu karnego. Zgodnie z tym przepisem, kto publicznie propaguje faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa lub nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Tej samej karze podlega, kto w celu rozpowszechniania produkuje, utrwala lub sprowadza, nabywa, przechowuje, posiada, prezentuje, przewozi lub przesyła druk, nagranie lub inny przedmiot, zawierające treść określoną powyżej albo będące nośnikiem symboliki faszystowskiej, komunistycznej lub innej totalitarnej, chyba że dopuścił się tego czynu w ramach działalności artystycznej, edukacyjnej, kolekcjonerskiej lub naukowej.

Czytaj więcej...

MEDIACJA W POSTĘPOWANIU KARNYM

Sąd, prokurator lub organ prowadzący postępowanie ma możliwość skierować sprawę za zgodą oskarżonego i pokrzywdzonego do instytucji lub osoby mającej uprawnienia do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego. Obie strony zostają pouczone i poinformowane o celach i zasadach takowego postępowania.

Takie postępowanie nie może trwać dłużej, niż miesiąc i okres jego trwania nie jest wliczony do czasu trwania postępowania przygotowawczego.

To czy oskarżony i pokrzywdzony będą uczestniczyli w postępowaniu mediacyjnym zależy tylko od nich. Zgodę na udział w takim postępowaniu odbiera organ kierujący sprawę do mediacji lub mediator. Zgoda na mediację może zostać cofnięta aż do momentu zakończenia postępowania mediacyjnego.

Mediator ma dostęp do akt sprawy, ale tylko w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania. Uprawniona osoba lub instytucja sporządza sprawozdanie po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego zawierające jego wyniki. W przypadku ugody, do sprawozdania załącza się ugodę podpisaną przez oskarżonego, pokrzywdzonego i mediatora.

Postępowanie mediacyjne ma charakter w pełni bezstronny i poufny.

Zawarcie ugody przed mediatorem w niektórych przypadkach może mieć wpływ na treść wyroku, jeśli sprawa trafiła ostatecznie do sądu. Taka ugoda może nawet doprowadzić do wymierzenia niższej kary oraz zakończyć postępowanie bez skazania przez warunkowe umorzenie postępowania.

Podstawa prawna: art. 23a ustawy z  6 czerwca 1997 r. Kodeksu postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89 poz. 555). [wstaw podstawę prawną] [kliknij, aby zobaczyć treść przywołanych przepisów] 

stan prawny na dzień publikacji artykułu | publikacja: 2014-03-12

art. 23a. § 1. Sąd, a w postępowaniu przygotowawczym prokurator, może z inicjatywy lub za zgodą pokrzywdzonego i oskarżonego, skierować sprawę do instytucji lub osoby godnej zaufania w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego między pokrzywdzonym i oskarżonym.
§ 2. Postępowanie mediacyjne nie powinno trwać dłużej niż miesiąc, a jego okresu nie wlicza się do czasu trwania postępowania przygotowawczego.
§ 3. Postępowania mediacyjnego nie może prowadzić osoba, co do której w konkretnej sprawie zachodzą okoliczności określone w art. 40-42, czynny zawodowo sędzia, prokurator, adwokat, radca prawny, a także aplikant do tychże zawodów albo inna osoba zatrudniona w sądzie, prokuraturze lub innej instytucji uprawnionej do ścigania przestępstw.
§ 4. Instytucja lub osoba godna zaufania sporządza, po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego, sprawozdanie z jego przebiegu i wyników.
§ 5. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, warunki, jakim powinny odpowiadać instytucje i osoby uprawnione do przeprowadzenia mediacji, sposób ich powoływania i odwoływania, zakres i warunki udostępniania akt instytucjom i osobom uprawnionym do przeprowadzenia mediacji oraz sposób i tryb postępowania mediacyjnego, mając na uwadze potrzebę skutecznego przeprowadzenia tego postępowania.

ustawy z 6 czerwca 1997 r. Kodeksu postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89 poz. 555).

 

SKAZANI ZA JAZDĘ PO PIJANEMU NA ROWERZE WYJDĄ NA WOLNOŚĆ. ZMIENIAJĄ SIĘ TEŻ PRZEPISY O KRADZIEŻACH

W dniu 9 listopada 2013 r. przestał obowiązywać przepis, który uznawał jazdę na rowerze w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego za przestępstwo (art. 178a § 2 Kodeksu karnego). Od tego dnia jazda rowerem czy pojazdem zaprzęgowym, albo pojazdem innym niż mechaniczny, w takim stanie, będzie już tylko wykroczeniem. Za jazdę rowerem w stanie nietrzeźwości będzie grozić taka sama kara jak za jazdę samochodem w stanie po użyciu alkoholu, tj. grzywna nie niższa niż 50 zł oraz areszt. Grzywna może maksymalnie wynosić 5.000 złotych. Kara aresztu trwa najkrócej 5, a najdłużej 30 dni i wymierza się ją w dniach.

Czytaj więcej...

ODSZKODOWANIE ZA NIESŁUSZNE SKAZANIE, TYMCZASOWE ARESZTOWANIE LUB ZATRZYMANIE

Jeśli oskarżony po ponownym rozpoznaniu jego sprawy na skutek wznowienia postępowania lub wniesienia kasacji do wyroku sądu drugiej instancji zostanie uniewinniony lub skazany na łagodniejszą karę ma prawo do odszkodowania i zadośćuczynienia.

Zdarzają się sytuacje, w których dochodzi do skazania osoby niewinnej, a apelacja nie przynosi oczekiwanego rezultatu. Jeśli następnie pojawią się w sprawie nowe dowody można domagać się wznowienia postępowania. Na przykład dotyczy to sytuacji, gdy zostanie zatrzymany prawdziwy sprawca przestępstwa. Możliwe jest również, iż w niektórych sprawach zostanie po apelacji wniesiona kasacja do Sądu Najwyższego, który uzna oskarżonego za niewinnego.

Czytaj więcej...

WNIOSEK O ODROCZENIE KARY NIE WSTRZYMUJE JUŻ WYKONANIA KARY A KARĘ OGRANICZENIA WOLNOŚCI OD RAZU ZAMIENIA SIĘ NA WIĘZIENIE

Po zmianie przepisów wniosek o odroczenie wykonania kary nie wstrzymuje odbycia kary np. pozbawienia wolności. Oznacza to, że osoba skazana może zostać doprowadzona do zakładu karnego celem odbycia wymierzonej mu kary pozbawienia wolności, mimo iż złożyła wniosek o odroczenie kary. Możliwe jest jednak, aby sąd wstrzymał wykonanie orzeczonej kary. W tym celu warto złożyć stosowany wniosek i przedstawić dlaczego kara nie powinna zostać wykonana od razu, a dopiero po rozpoznaniu wniosku o odroczenie wykonania kary, np. z przyczyn rodzinnych albo stanu zdrowia skazanego.

Czytaj więcej...

WARUNKOWE UMORZENIE POSTĘPOWANIA CZYLI SKAZANIE BEZ KARY

Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli:

1) wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne,

2) okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości,

3) postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.

Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 3 lata pozbawienia wolności.

Czytaj więcej...

NOWE PRZESTĘPSTWO W KODEKSIE KARNYM

W Kodeksie karnym w dniu 14 listopada 2011 r. zostało wprowadzone nowe przestępstwo. Jest to tzw. przestępstwo instruktażu terrorystycznego:

„Kto rozpowszechnia lub publicznie prezentuje treści mogące ułatwić popełnienie przestępstwa o charakterze terrorystycznym w zamiarze, aby przestępstwo takie zostało popełnione, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5".

Podstawa prawna: art. 255a Kodeksu karnego, art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary(Dz.U. nr 191, poz. 1135).

DOBROWOLNE PODDANIE SIĘ KARZE

Postępowanie karne pozwala oskarżonemu na dobrowolne poddanie się karze, bez przeprowadzania dalszego postępowania przed sądem. Zgodnie z art. 387 k.p.k. do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej oskarżony, któremu zarzucono występek, może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Jeżeli oskarżony nie ma obrońcy z wyboru, sąd może, na jego wniosek, wyznaczyć mu obrońcę z urzędu.

Czytaj więcej...

ZMIANY W ZAKRESIE WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA KARNEGO

Od 14 listopada 2011 r. obowiązywać będzie dodatkowa przesłanka wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym w postępowaniu karnym.

Postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem będzie można wznowić na wniosek oskarżonego, złożony w terminie zawitym miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o zapadłym wobec niego orzeczeniu, jeżeli:

1) sprawę rozpoznano pod nieobecność oskarżonego, któremu nie doręczono zawiadomienia o terminie posiedzenia lub rozprawy albo doręczono je w inny sposób niż osobiście, gdy wykaże on, że nie wiedział o terminie oraz o możliwości wydania orzeczenia pod jego nieobecność,

Czytaj więcej...

Kliknij w ikonę głośnika, aby odsłuchać zaznaczony tekst... wsparcie: GSpeech